Denken en luisteren en zo...

Kan je 'aan niks denken'?
Al 26 jaar zijn we het daarover oneens 😕.
Uren hebben we daar al over gebabbeld. Leuke filosofische discussies volgen dan. Maar we blijven het oneens.
Het komt er waarschijnlijk op neer dat D gewoon veel beter is in 'niet piekeren'.
Hij kan gewoon loslaten en zich overgeven aan 'zijn'.
Mij lukt dat ietske minder goed. Over een 'understatement' gesproken...

Ik heb al vanalles geprobeerd. Pogingen tot meditatie, yoga, mindfulness, slaapoefeningen, … Niets werkt echt. Als ik 'ergens mee bezig ben' (en dat kan iets heel kleins zijn), blijven mijn hersenen naar dat 'project' gaan. Meestal heb ik al alles drie keer in mijn hoofd gedaan voor ik het in het echt doe. Vermoeiend zunne.
Maar, nu heb ik het gevonden.
Mijn oplossing: Luisterboeken en/of podcasts!
Het is begonnen met mijn gebrek aan concentratie in het begin van mijn ziekte.
Een film volgen, een serie kijken, een goed gesprek voeren, laat staan een boek lezen. Het lukte allemaal niet.
Uren heb ik naar Njam gekeken. Waarom Njam? Omdat daar hetzelfde programma zo vaak herhaald werd, dat ik de derde keer dat ze het herhaalden, wist wat ze aan het maken waren en ik toch het gevoel had dat ik kon volgen.
Maar zelfs Njam ging vervelen. Ik moest iets anders zoeken. En toen ontdekte ik naast de podcasts (waar ik al veel langer fan van was), de luisterboeken. Luisteren ging me veel beter af dan lezen. Het begon met korte podcastafleveringen, de simpelste 'Agatha Christie'-boeken of Montefiori-vakantieboeken en langzaamaan werden de boeken iets langer en iets minder simpel. Uren heb ik geluisterd. En telkens viel ik in slaap.
Als ik dan wakker werd, moest ik weer zoeken waar ik gebleven was 😉, maar dat gaf niet. Dan hoorde ik sommige stukken een tweede keer en wist ik weer waarover het ging.
Dat luisteren bracht zo veel rust. Ik begrijp nu dat kinderen in slaap vallen bij het 'bedtijdverhaaltje'. Een stem in je hoofd die je meeneemt en je hersenen bijna stillegt. Zalig.

Ondertussen kan ik weer een gesprek voeren, een serie kijken en zelfs een film uitzien.
Een boek lezen is nog altijd iets moeilijker, maar het zou lukken als ik echt moeite doe.
Ik ben echter niet gestopt met luisteren. Als ik rust nodig heb, doe ik mijn oortjes in, sluit ik alle geluiden af  behalve die stem in mijn hoofd en zet ik een boek of een podcast op. (over die geluiden ga ik het later nog wel eens hebben)
Sommige mensen hebben een zalige stem om bij in slaap te vallen, anderen zijn zo enthousiast dat het helpt om wakker te blijven, nog anderen worden na 1 minuut al 'gedeletet' omdat ze storend zijn. Sommigen doen me lachen, nemen me mee, voeren me weg, doen me nadenken, …
Ik heb boeken die ik speciaal hou om 's avonds te luisteren en in slaap te vallen. Ik weet soms zelfs niet waarover die boeken gaan, gewoon de stem neemt me mee naar dromenland. Ik heb die verhalen al enkele keren gehoord, spoel niet meer terug en ik heb de clou van die boeken nog steeds niet door. Maar ik val wel vlug in slaap!
Andere boeken hou ik om naar te luisteren bij het koken, keramieken, tuinieren, of gewoon als ik in de zetel zit.
Waar ik maanden geleden nog uren luisterde om mijn hersenen stil te houden van het negatieve gepieker, doe ik dat nu niet meer. Ik geniet nog af en toe van een goed luisterboek, maar laat mijn hersenen weer gewoon 'los' 😁. Het normale leven moet terug beginnen en ik kan me moeilijk blijven wegfilteren in boeken.
Om af te sluiten zal ik je mijn favoriete podcast van het moment doorgeven:

Veel luisterplezier!

Liefs, 

Anne