Week twee waar we dagelijks op zoek gaan naar een #kleingelukske, ongeacht of we ons ook 'gelukskesachtig' voelen.
8 mei
Als een gans pilleke een half pilleke wordt.... JEUJ 👏
14 mei
Een verse yoghurt met verse aardbeien, een betere start van de dag is er niet.
Gelukkig helpen die #kleinegelukjes me op die momenten!
8 mei
Vandaag kreeg ik de bestelde kaartjes aan van uit de Meidoorn. Zo'n kaartje krijgen is heel leuk, maar ze dan nog eens versturen en uitdelen aan anderen is nog veeeeeel leuker. Me happy 😊. Op naar een zomer vol zonnebloemen 🌻.
9 mei
Het eerste uur van de dag, buiten in het zetelke, taske koffie in de hand, gazet in de andere hand (wel de moderne versie uiteraard) en een uurtje lezen, kijken, voelen, luisteren, ruiken, …
10 mei
Zondag was het Moederdag, maar nog veel belangrijker: Ella was jarig. Mijn lief, groot, verstandig, knap, rustig, geweldig metekind werd 18. Zo jammer dat we niet live konden vieren, maar het hield ons niet tegen om hier ten huize van een gek filmpje te maken en een klein feestje onder ons vijven te houden. Ben zo fier op deze grote meid die zo hard lijkt op onze grote meid 💓.
11 mei
Mijn dagelijkse wandelingen door den hof en in plaats van ze elk jaar langs de kant van de weg te bewonderen, hebben we ze dit jaar in onze tuin gezet. Dagelijks plezier van deze tedere, fiere, kwetsbare papaver. En aangezien we in onze familie de jaren kort bij elkaar gepland hebben, vierden we vandaag ook mama haar 75ste verjaardag. Elk apart, even een kort afstandelijk bezoekje zodat ze haar kroost van op afstand toch live gezien heeft.
12 mei
13 mei
De 'blaasbloemekes' bewonderen tijdens de wandeling en niet in onze eigen tuin, vind ik ook wel een klein gelukje.
14 mei
Eigenlijk zijn deze #kleinegelukes ook wel een mooi voorbeeld van hoe sociale media werken. Het lukt me om elke dag iets kleins te vinden waarvan ik een glimlach op mijn gezicht tover, en als ik enkel dat post, lijkt het misschien wel voor jullie alsof ik springend en huppelend door de dag fiets.
Het gekke is, dat het niet alleen voor jullie dan zo lijkt, maar dat het me ook zelf meer het gevoel geeft dat het goed met me gaat. Versta me niet verkeerd, het gaat echt wel beter met me, maar zo'n herstel verloopt nu eenmaal als de spreekwoordelijke processie van Echternach. Jammer genoeg voel ik dat ene kleine stapje achteruit soms veel meer dan die twee grote stappen vooruit. Ik moet me op die momenten telkens de tekening voorhouden die weergeeft van waar ik kom en hoe ver ik al sta:
Liefs,
Anne
Goedemorgen Anne,
BeantwoordenVerwijderenals gewone dingen ineens niet meer gewoon zijn,
besef je hoe bijzonder gewone dingen zijn.
Wie er zich voor open stelt, kan heden ten dage veel kleingelukskes
zien en/of ontvangen.
Ja zelfs ondanks deze bizarre en donkere tijden vaak ...
Gelukkig maar!
Want zonder, zou het leven ook niet veel waard zijn om geleefd te worden.
Het zijn deze kleingelukskes die vaak onze ogen doen stralen of ons hart laten zingen.
Zoals gisteren één van de cliënten tijdens een videochat voor opa zijn verjaardag aan het zingen was; hij ging er helemaal in op en iedereen tevreden 😊!
No big deal zou je zeggen of denken... maar dat was het wel.
Dat enthousiasme van onze cliënt, die puurheid en echtheid, dat oprecht gelukkig zijn ( nog even wachten om terug naar huis te gaan zoals hij het ook zelf verwoordde ) dat voel je in iedere vezel van je lichaam en daar gaan je tenen ook van krullen.
Zelfs gewoon de manier waarop hij ' opa ' zegt... ( doordrenkt van echte liefde )
Ja, ik was gisterenavond op het werk ook een heel gelukkig mens :-)
Fijn om te lezen dat het allemaal terug de goede kant begint op te gaan!!!
Maar alles op zijn tijd m.a.w. er is een tijd voor alles... en die tijd kan maar 1 mens bepalen.
Ook hier druk je je waardevolle stempel en ik geniet ten zeerste van ieder woordje / foto.
Dus, dikke dankjewel hiervoor.
Dikkeliefs,
Olivia ♥
Olivia, wat ben je toch een door en door mooi mens!! Dikkeliefs terug!!!!!!
Verwijderen