Die oorwurm spookt de laatste weken constant door mijn hoofd en ik geraak er maar niet van af. Iemand een goeie tip?
Nu, het is ook wel een beetje mijn eigen schuld, ik heb namelijk olla's gemaakt.
Een olla is een ongeglazuurde, poreuze (op lage temperatuur gebakken) kleipot die je ingraaft tussen je planten. De pot vul je met water.
Als de grond droog is, geeft de olla langzaam water af aan de grond eromheen. Als de grond vochtig is, blijft het water gewoon in de pot. Zo hebben de planten voortdurend een vochtige omgeving en kunnen ze dus gelijkmatig doorgroeien. De plantenwortels zullen naar de pot toe groeien zodat bijna al het water gebruikt wordt. aangezien het water onder de grond zit, heb je nauwelijks last van verdamping. Je hebt minder onkruidgroei, de bodemstructuur blijft losser en je bespaart 50 tot 70 % water. Daarbovenop is het voor mij een ideale oplossing, want ik ben zo ongeveer de slechtste watergever die er bestaat. Nu moet ik gewoon twee keer per week met mijn gietertje de olla's vullen en alles komt goed.
Het ziet er ook nog eens mooi uit ook, al moet ik het zelf zeggen.
Nu, het is ook wel een beetje mijn eigen schuld, ik heb namelijk olla's gemaakt.
Een olla is een ongeglazuurde, poreuze (op lage temperatuur gebakken) kleipot die je ingraaft tussen je planten. De pot vul je met water.
Als de grond droog is, geeft de olla langzaam water af aan de grond eromheen. Als de grond vochtig is, blijft het water gewoon in de pot. Zo hebben de planten voortdurend een vochtige omgeving en kunnen ze dus gelijkmatig doorgroeien. De plantenwortels zullen naar de pot toe groeien zodat bijna al het water gebruikt wordt. aangezien het water onder de grond zit, heb je nauwelijks last van verdamping. Je hebt minder onkruidgroei, de bodemstructuur blijft losser en je bespaart 50 tot 70 % water. Daarbovenop is het voor mij een ideale oplossing, want ik ben zo ongeveer de slechtste watergever die er bestaat. Nu moet ik gewoon twee keer per week met mijn gietertje de olla's vullen en alles komt goed.
Als je gelukt hebt, graaft je hond ook nog eens op de juiste plek een gat. Hier loopt de samenwerking nog niet altijd zo goed 🙈.
Voor mij was het maken van die olla's ook nog eens een extra therapie.
Maanden had ik die draaischijf niet meer aangeraakt. Die olla's zijn een hele goede oefening voor de (opnieuw) startende draaiers, want je steekt ze in de grond, dus niemand ziet of ze de juiste vorm hebben of niet en of ze 'duwplekjes' hebben van je vingers. Je moet ze niet afdraaien, de grootte steekt niet zo nauw, ... En je heb direct resultaat. Ik heb er dagen over gedaan om deze te maken, simpelweg omdat ik me nog niet zo lang kan concentreren en heel vlug moe word. Het grote voordeel van je draaischijf in huis te hebben staan, is dan dat je op die momenten je schort uitdoet, je handen en armen grondig wast (in mijn geval, ook mijn gezicht, want ik slaag er telkens in om mezelf nog een onbedoeld kleimasker te geven 😇) en je gewoon even zonder schuldgevoel neerlegt. In slaap vallen lukt meestal niet direct, want dat ellendige K3-liedje spookt nog steeds door je hoofd 😁.
Ah ja, wat heeft K3 met die olla te maken?
Olla spreek je uit al 'ojja', en meer heb ik niet nodig...
liefs,
Anne
Geweldig❤️, niet alleen uw ojja's maar ook je vertrekseltjes��������
BeantwoordenVerwijderen